Juist om mijzelf te redden van mijn chaos blijk ik eigenlijk al jaren aan lifehacking te doen: De meeste dingen die ik moet doen, doe ik meteen. Alles wat op dreigt te raken, zet ik direct op het boodschappenlijstje (okee, dan vergeet ik de helft van de keren het lijstje mee te nemen naar de winkel, maar zonder dat lijstje vooraf zou ik het helemaal niet redden). Alles wat klaar is moet weg of opgeruimd (dat moet ik wel echt beter gaan doen met mijn mail). Ik maak veel lijstje van dingen die ik moet doen of inpakken. En alles wat op lijstjes en in mail belangrijker is dan de rest, krijgt een kleur, een vlaggetje, uitroepteken of sterretje (afhankelijk van de mogelijkheden). Ik stuur mezelf mailtjes als reminder, zet vaak een letter op mijn hand en zet wekkertjes (niet om wakker te worden, maar om iets niet op tijd te vergeten te doen). In al mijn jassen en tassen heb ik voor alles vaste plekken. Sowieso hebben al mijn spullen vaste plekken. En ik probeer alles altijd in dezelfde volgorde te doen. Zelfs in mijn klerenkasten zitten systemen. En wat ik echt heel moeilijk vind (afspraken maken en dingen regelen), laat ik zoveel mogelijk aan anderen over die dat wel kunnen en er geen potje van maken, zowel thuis als op werk. Ik vrees dat ik met zo'n mindmapgebeuren alleen maar mijn vertrouwde systemen en daarme mezelf in de war breng. Maar als ik een beetje naar de andere blogs kijk, ben ik niet de eerste die er geen maakt.
Een tijdje geleden kwam deze link langs op facebook en deze 99 tips vonden we zo briljant, dat we die in de bookmarks hebben gezet. Less is more, maar sommige dingen wil je graag houden:
99 Life Hacks
5 opmerkingen:
Klaar ! nog effe evalueren !
Helemaal goed en precies wat ik van je verwachtte/hoopte. Ik wilde - vooruitlopend op je eigen stukkie - al zoiets als reactie neerzetten bij je vorige bericht. Doe wat je kan en dat is al meer dan genoeg. En wat heerlijk dat je er zo leuk en eerlijk over kan schrijven!
Goed bezig, overbuuf. Nu heb je bijna echt vakantie en kan je weer wat van je lijstje strepen!
Zo, ik wou dat ik overal lijstjes van kon maken,.
Ik wist niet eens van het bestaan van ADD tot mijn dochter zo'n twee jaar terug de diagnose kreeg. Het schijnt erfelijk te zijn net als dislexy. Ik vond het enorm herkenbaar toen ik erover las en mijn vriend zij meteen dat heb jij ook, ben bang dat hij gelijk heeft. Maar petje af voor jou hoe je jezelf al die dingen hebt aangeleerd. Ik hou het nooit lang vol, komt de aard van het beestje toch weer boven. Behalve bij mijn kledingkast, die blijft goed georganiseerd :-)
Een reactie posten