woensdag 26 november 2008

Ding 11


Chatten kende ik op 3 manieren:
- in een grijs verleden wel eens gekletst met vriendin op ICQ: was toen een openbaring voor me
- stom geouwehoer met wildvreemden. Soms leer je die wildvreemden wat beter kennen, omdat je ze vaker op de chatsite tegen komt, maar het blijft stom geouwehoer
- chatrooms met een bepaald onderwerp, een bepaalde gedeelde liefde. Bij mijn man is dat reggae en is het eigenlijk geen chatsite, maar een bestandsuitwisselingsprogramma (P2P: peer to peer > nou lijk ik er heel veel verstand van te hebben, maar dat staat hij nu tegen mij aan te kletsen). Hier komen ze alleen op uitnodiging en met wachtwoorden in en is het een kleine groep, waarvan iedereen elkaar kent en we inmiddels ook al een paar mensen "in het echt" hebben ontmoet (uit Berlijn, Turkije en UK. Volgend jaar gaan we er een uit Slovenie ontmoeten).
Net heb ik even leuk gechat met Kokopelli, via haar blog. Geinig is dat. Wil ik ook op mijn blog, maar nu even geen tijd (Eh, wanneer wel?).
En ik heb een vraag gesteld bij Al@din. In tegenstelling tot Kokopelli kreeg ik wel meteen een medewerker (maar mijn vraag stelde ik in Utrecht, dat wordt dan ook behandeld vanuit Utrecht? Of is dat bij de chat weer anders?). Mijn vraag werd vriendelijk, snel en professioneel afgehandeld. Ik ben helemaal enthousiast.
Misschien ga ik mijn veelvragende kind ook eens daar zijn vragen laten stellen.

woensdag 19 november 2008

Ding 10


















Via Gmail was ik al eerder door mijn clubgenootjes, die allemaal verder zijn dan ik, uitgenodigd om een document te delen. Ik had toen al een beetje met het document mee-uitgeprobeerd en nu heb ik weer wat meer dingentjes gedaan. O.a. een document op het web gepubliceerd en aan mijn blog toegevoegd (dat laatste overigens weer ongedaan gemaakt). Het lijkt allemaal erg handig en gebruiksvriendelijk, al lijkt mij -en anderen ook, want er ontstond al een discussie op ons gezamenlijke document - dat om op deze manier documenten met elkaar te delen je erg op een lijn moet zitten met degenen met wie je dat doet, met niet te veel mensen tegelijk en goeie afspraken lijken mij nodig. Omdat er ongezien dingen weggehaald en veranderd kunnen worden. Verder vond ik het niet handig dat je bij de spreadsheets via delen makkelijk kan aangeven dat je bericht wil ontvangen als iets gewijzigd is en dat je bij een tekstdocument RSS moet instellen wil je zien dat er veranderingen zijn. Of heb ik het nu mis?
Tijd is weer om en muisarm speelt weer op.

woensdag 12 november 2008

Ding 9


















Deze cursus vind ik sowieso erg nuttig en ook erg leuk om te doen. Ik wou dat ik wat meer tijd had / kon maken (de foto even ter illustratie: waar heeft Bigmama het nou zo druk mee? En waarom ligt Bigmama regelmatig 's avonds voor pampus op de bank [en dus niet nuttig achter de computer]?. Het is trouwens een oude foto [evenals de foto van mijn vorige ding]. De baby, die ik op de foto probeer te voeden, is inmiddels een dreumes en al minstens even wild als haar broers. En uiteraard heb ik niet zelf capuchon en zonnebril opgezet.
Maar nu het nadenkgedeelte:
- een interne weblog lijkt mij niet echt nodig: we hebben de portal en berichtenbord al. Extern: tja, zou leuk kunnen zijn voor de enkele klanten die dat interessant vinden, maar je moet er natuurlijk wel veel tijd in steken en zouden er veel mensen naar kijken? Maar misschien moet je sommige dingen gewoon uitproberen.
- RSS zit natuurlijk al verschillende plekken op onze site

He bah .... tijd is om: huilende, vechtende dreumes op schoot, frituurpan staat aan voor kroketten en fricandellen op brood (ritueel op de woe.middag), kinderen komen nu thuis uit school, moet me klaarmaken en tas inpakken want moet zo werken en eerst dus nog eten...blablabla .....later deze week moet ik dus even verder schrijven

Nou, die week is dat natuurlijk weer niet meer gelukt, dus nu - een week later - maar weer verder:
- RSS zit dus al op een aantal plekken op onze site, maar zou nog meer kunnen (gezondheidinformatiepunt, cultuuragenda, om maar wat te noemen).
- Foto editors lijken me zeker leuk/interessant/goed om voor aankondigingen te gebruiken: er zijn zoveel mogelijkheden. Al moet je natuurlijk oppassen dat je niet zoveel leuke dingen ermee doet, dat het een beetje teveel van het goeie wordt.
- Web 2.0-toepassingen zijn zeker ook interessant voor de bibliotheek. We moeten wel met de tijd meegaan. Eigenlijk zou onze eigen site (hoe mooi ook) eens lekker op zijn kop gezet en vernieuwd kunnen worden. Ook goed om ons personeel, op deze manier, van al deze toepassingen kennis te laten nemen. Niet alleen voor prive-gebruik dus, maar wel leuk om thuis ook te gebruiken. Zo heb ik gister een mailtje gestuurd naar vrienden van vrienden om ze te feliciteren met de geboorte van hun zoontje en daarin zijn mooie Friese naam geFlickr-spelled en zij mailde terug: "Wat eeen mooie lettercollage, hoe doe je dat als ik mag vragen ??" hihi
- Van veel van deze toepassingen had ik wel gehoord, sommigen maakt mijn man gebruik van (die zit veeeel achter de computer), maar ik zelf deed er nog niets mee. Hoewel ik niet alles even nuttig of leuk vind om zelf wat mee te doen, vind ik het wel goed om beter op de hoogte te zijn. Ik neem me voor: als m'n kleinste kleintje over twee en een half jaar naar school gaat en ik eindelijk weer tijd heb om de ramen te lappen, mijn benen te scheren, te tekenen en schilderen, mijn vrienden terug te mailen en te zwemmen, dan ga ik misschien ook maar eens een computerverslaving ontwikkelen.
- Leuk zou natuurlijk zijn als onze bezoekers hun mening en liefde voor boeken en andere materialen met elkaar en ons kunnen delen. En misschien ook wat makkelijker hun ideeen en meningen over ons, de bibliotheek, kwijt kunnen.

Ding 8














Oh, wat een leuke dingetjes weer allemaal. Genoeg voor uren speelplezier. Maar ik heb wel wat beters te doen. En behalve het speelplezier zie ik het nut er ook niet zo van in. Sommige dingen waren erg leuk om te doen (ik zat eigenlijk vooral op de Generator Blog), en sommige vielen wat tegen. Bijvoorbeeld de Picitup Celebrity Match: uiteraard heb ik altijd al willen weten op welke beroemdheid ik lijk. Als je zwart/wit foto's neemt, wordt er geen match gevonden, als je op de foto naar links kijkt, lijk je op celebrities (die me overigens niet bekend voorkwamen) die naar links kijken en als je naar voren kijkt, kijken de matchen ook naar voren. Ze leken dus niet en hetwas ook niet eens grappig (wat ik eigenlijk verwacht had). En zo zie je maar: ik ben weer heel nuttig bezig geweest.

woensdag 5 november 2008

Ding 7














Dit was leuk spelen! Van alles lopen uitproberen. Man heeft me Photobucket laten zien. Vind ik eigenlijk een stuk prettiger dan Flickr, het is wat makkelijker. In Photobucket heb ik dan ook alvast briefgeld gemaakt van Obama. Het verhaal over API's op Wikipedia begreep ik eigenlijk niet veel van. Ben ik een beetje dom of hadden anderen dat ook?

En oh ja: luister, als je zin hebt, het nummer van Fosko dat ik bij mijn profiel heb gezet. Effe geduld: de intro is 3 minuten. Het nummer gaar over iemand die naar een bedrijf belt met een vraag en hoe hij (niet) wordt geholpen. Erg leuk.